VOC-gebouwen van de Kamer Delft

Het Oost-Indisch Huis
Het Oost-Indisch Pakhuis
Het Zeemagazijn in Delfshaven

Het Oost-Indisch Huis

De Delftse Kamer van de VOC kreeg als laatste de beschikking over een eigen pand: het Oost-Indisch Huis. Getuige een gevelsteen met het VOCD-monogram, werd de bouw in 1631 voltooid. Het was een complex met een vergaderruimte en met pakhuizen voor de goederen uit de Oost. Het complex liep van de Oude Delft tot aan de vestingwal aan de westzijde van de stad.

In de achttiende eeuw werd het Oost-Indisch Huis verbouwd en uitgebreid. Volgens de geschiedschrijver R. Boitet werd deze verbouwing in 1722 voltooid. Hij beschreef de vergaderzaal van de bewindhebbers als een 'zeer ruim en deftig stuk'. Het linkerdeel van de oude gevel bleef gespaard, met een windvaan in de vorm van een schip (1632).

Het Oost-Indisch Pakhuis

Om de groeiende stroom handelsgoederen van de VOC te kunnen onderbrengen, liet de Kamer Delft in 1653 een nieuw pakhuis bouwen aan de Oude Delft, tegenover het Oost-Indisch Huis. Door de uitbreiding van het Armamentarium in 1692, grensde het nieuwe pakhuis direct aan deze opslagplaats voor wapens en munitie. Het pakhuiscomplex kwam aan de achterzijde uit op de Geer. Aan die zijde was een poort met het VOCD-monogram.

Het Zeemagazijn in Delfshaven

De compagnieswerf van de Kamer Delft lag in Delfshaven, al vanaf de veertiende eeuw de haven van deze Hollandse stad. Hier werden de retourschepen voor de VOC gebouwd. Om alle voorraden voor de bouw van deze grote schepen te kunnen opslaan, werd in 1672 een groot Zeemagazijn gebouwd. Het imposante gebouw was getooid met een klokkentoren, vier schijnschoorstenen met hemelglobes en met een gevelsteen met het bekende VOCD-monogram.

In 1746 werd het Zeemagazijn door brand verwoest. De blussing kwam pas laat op gang wegens het vermeende ontploffingsgevaar. Het gebouw werd in 1747 weer opnieuw opgetrokken, maar in een versoberde stijl. De schijnschoorstenen kwamen bijvoorbeeld niet terug.